Σάββατο, 1 Ιουνίου 2013

Σύνδρομο Pallister- Killian


Όταν άρχισα να διαβάζω πληροφορίες σχετικά με το σύνδρομο PallisterKillian «πάγωσα». Είναι δυνατόν να υπάρχουν μόνο 300 άνθρωποι σε όλο τον κόσμο με αυτό το σύνδρομο; Είναι δυνατόν να έχει προχωρήσει τόσο πολύ η ιατρική επιστήμη και παρ΄ όλα αυτά να ζητούν απεγνωσμένα οικονομική βοήθεια οι γονείς των παιδιών αυτών, για να συνεχιστούν οι έρευνες; Κι όμως είναι… Σε αυτή την ιστοσελίδα:  ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΜΕ ΣΥΝΔΡΟΜΟ PALLISTER- KILLIAN έχουν συγκεντρωθεί γονείς παιδιών που πάσχουν από το σύνδρομο Pallister- Killian, στηρίζουν ο ένας τον άλλο και ταυτόχρονα μαζεύουν χρήματα, για να συνεχιστούν οι έρευνες, ώστε να ανακαλυφθεί γιατί συμβαίνει η συγκεκριμένη ανωμαλία στα χρωμοσώματα και ταυτόχρονα να βελτιωθεί η ζωή αυτών των παιδιών.

miahoule.typepad.com 
Διάβασα τις ιστορίες των παιδιών, είδα την αγάπη των γονιών τους, τον αγώνα τους… Δάκρυσα… Γιατί; Πήγα στο δωμάτιο της μπέμπας μου και την κοιτούσα που κοιμόταν σαν αγγελούδι και αναρωτήθηκα: Γιατί ξεχνάμε; Γιατί ζούμε στο δικό μας κόσμο; Γιατί είμαστε εγωιστές; Πού είναι η ενσυναίσθηση και η φιλανθρωπία; Γεννήσαμε τα παιδιά μας, γεμίζουμε τα δωμάτιά τους με υπέροχα παιχνίδια, τα μοσχοταΐζουμε και το μόνο που μας απασχολεί είναι ποιο ρούχο θα τους φορέσουμε, ποια κούνια θα τους αγοράσουμε, πώς θα διακοσμίσουμε το δωμάτιο κ.τ.λ. Καλά είναι όλα αυτά δε λέω, αλλά γιατί κλεινόμαστε στο εγώ μας, γιατί δεν προσφέρουμε βοήθεια σε ανθρώπους που δεν ήταν τόσο "τυχεροί" όσο εμείς σε αυτή τη ζωή; Σε ανθρώπους που έφεραν στον κόσμο ένα παιδάκι που δεν είναι υγιές, που δεν αναπτύσσεται με φυσιολογικό τρόπο, που δεν κουνάει τα ποδαράκια του και τα χεράκια του με ζωηράδα, που δε λέει λεξούλες, που… που... που...
Κι αν ήσουν εσύ 1 από τους 300 αυτούς ανθρώπους; Αν ήσουν εσύ ο γονιός 1 από αυτά τα 300 παιδιά; «Παναγία μου, μακριά από εμένα», θα έλεγε κάποιος… Είναι αυτονόητο ότι κανείς δεν επιθυμεί ένα παιδί άρρωστο, ένα παιδί με μειωμένες ικανότητες, ένα παιδί με διανοητική στέρηση και υπολειπόμενη ψυχοσωματική ανάπτυξη. Δυστυχώς, όμως, σε αυτό τον κόσμο δε γεννιούνται όλοι υγιείς…
Μπορούμε, όμως, να βοηθήσουμε αυτά τα παιδάκια κάνοντας δωρεά:ΔΩΡΕΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΜΕ PKS
Μην κλεινόμαστε στα σπίτια μας και στο «ευτυχισμένο» εγώ μας… Ας ανοιχτούμε στον κόσμο, ας δούμε τον κόσμο κατάματα, ας βοηθήσουμε τα παιδάκια που έχουν ανάγκες, που υποφέρουν, γιατί δεν μπορούν καν να τραφούν, που ταλαιπωρούνται από τα χειρουργεία που έχουν υποστεί… Αγγελούδια είναι κι αυτά σαν τα δικά μας… Είναι δικά μας κι αυτά...



Πληροφορίες για το συγκεκριμένο σύνδρομο:

Τι είναι το σύνδρομο Pallister- Killian; Είναι μια σοβαρή χρωμοσωμική ανωμαλία που εμφανίζεται με τετρασωμία στο 12ο χρωμόσωμα (δημιουργούνται δυο κοντά πόδια στο χρωμόσωμα 12). Περιγράφηκε αρχικά από το Philip Pallister το 1977 και ερευνήθηκε περαιτέρω από τη Μαρία Teschler-Nicola και W. Killian το 1981. Η αιτία που εμφανίζεται αυτό το σύνδρομο είναι ακόμα άγνωστη. Κάποιοι μιλούν για λάθος που πραγματοποιείται κατά τη μιτωτική διαίρεση και αυξάνονται οι πιθανότητες εμφάνισής του από τη μεγάλη ηλικία της μητέρας ή του πατέρα.

Υπερηχογραφικά ευρήματα: Ελάττωση της ανάπτυξης, υδράμνιο, μονή ομφαλική αρτηρία και μικροκεφαλία είναι πιθανά ευρήματα. Μπορεί επίσης να παρατηρηθούν παρεγκεφαλιδική υποπλασία, υδροκέφαλος, κρανιοπροσωπικές ανωμαλίες όπως ευρύ μέτωπο, υπερτελορισμός, ωτική δυσπλασία, μακροστομία και ανυψωμένη υπερώα. Καρδιακές ανωμαλίες όπως VSD, στένωση του ισθμού της αορτής, PDA, ASD και άλλες συμβαίνουν στο 25% των περιπτώσεων. Διαφραγματοκήλη έχει παρατηρηθεί στο 50% των περιπτώσεων. Μπορεί επίσης να παρατηρηθεί ατρησία πρωκτού. Άλλες ανωμαλίες αφορούν το ουροποιογεννητικό σύστημα. Μπορεί να συνυπάρχουν προβλήματα στα άκρα όπως βράχυνση οστών, μικρά υπολειμματικά χέρια και πόδια, διπλασιασμός των μεγάλων δακτύλων. Διαταραχές του δέρματος, όπως αλωπεκία και μελάγχρωση, υποτονία, διανοητική καθυστέρηση, επιληψία μπορεί επίσης να παρατηρηθούν.

Πρόγνωση: 50% πεθαίνει στην προ ή περιγεννητική περίοδο. Τα παιδιά που επιβιώνουν φτάνουν ως την ηλικία των 10-15 ετών. Ο μεγαλύτερος ασθενής που είναι γνωστός είναι 45 ετών με σοβαρή διανοητική καθυστέρηση.


Δόντια και παιδί

Ο χρόνος που θα βγουν τα δόντια διαφέρει από παιδί σε παιδί.
Μπορούμε, όμως, να δώσουμε μια γενική εικόνα εμφάνισής τους:
 
ΕΠΑΝΩ ΔΟΝΤΑΚΙΑ:
Κεντρικοί κοπτήρες 8-13 μηνών
Πλάγιοι κοπτήρες 8-13 μηνών
Κυνόδοντες 16-23 μηνών
Πρώτοι γομφίοι 13-19 μηνών
Δεύτεροι γομφίοι 25-33 μηνών
 

www.just4mepediatricdentistry.com


ΚΑΤΩ ΔΟΝΤΑΚΙΑ:
Κεντρικοί κοπτήρες 6-10 μηνών
Πλάγιοι κοπτήρες 10-16 μηνών
Κυνόδοντες 16-23 μηνών
Πρώτοι γομφίοι 13-19 μηνών
Δεύτεροι γομφίοι 23-31 μηνών
 
2-3 ετών θα έχουν ξεπροβάλει όλα τα νεογιλά δοντάκια!
 
(να τονίσουμε ότι οι παραπάνω πληροφορίες έχουν προκύψει από το μέσο όρο τον παιδιών- ίσως κάποια παιδάκια τα παρουσιάσουν λίγο νωρίτερα ή λίγο αργότερα από τους μήνες που αναφέρουμε)
 
bornangels.com

Συμπτώματα οδοντοφυΐας (συνήθως ξεκινούν 2-3 εβδομάδες πριν την ανατολή του δοντιού):
1. αυξημένη σιελόρροια
2. επιθυμία του μωρού για δάγκωμα
3. γκρίνια
4. δυσκολίες ύπνου
5. πυρετός (σπανίως)
6. διάρροια (σπανίως)
7. μείωση όρεξης (σπανίως)
8. μοβ κύστη (6 χιλιοστών) στο σημείο που πρόκειται να βγει το δόντι, η οποία σπάει με την εμφάνισή του (σπανίως)
 
*αν το μωράκι σας έχει κάποια από τα παραπάνω συμπτώματα, να ελέγξετε μήπως οφείλονται σε κάποια ασθένεια που τα ταλαιπωρεί- επικοινωνήστε άμεσα με τον παιδίατρό σας.
 
Πώς να το ανακουφίσετε:
1. να του δώσετε ασφαλή αντικείμενα να μασουλήσει.
2. να του δώσετε ασφαλή παγωμένα αντικείμενα να μασουλήσει (π.χ. δαχτυλίδι οδοντοφυΐας- πανάκια βρεγμένα που έχετε παγώσει στην κατάψυξη).
3. Με τη συμβουλή του γιατρού σας μπορείτε να του δώσετε depon (παρακεταμόλη)
4. Τοπικό αναισθητικό ζελέ (περιέχει: υδροχλωρική λιδοκαΐνη ανακουφίζει τον πόνο και χλωριούχο κεταλκόνιο πρόληψη φλεγμονής στις ερεθισμένες περιοχές).

Αντισώματα θυρεοειδούς και εγκυμοσύνη

Είναι ένα θέμα που γνωρίζω ότι "καίει" πολύ κόσμο... Τα αντισώματα θυρεοειδούς για πολλούς είναι ένας αόρατος εχθρός, ένας εχθρός που δεν εξετάζεται, δυστυχώς, εγκαίρως από όλους τους γυναικολόγους και ένας εχθρός που χρειάζεται τα κατάλληλα "όπλα", για να αντιμετωπιστεί. 
Ακούω κόσμο γύρω μου, πραγματικά, να υποφέρει από υπογονιμότητα λόγω των συγκεκριμένων αντισωμάτων, να χάνει παιδάκια, να μην μπορεί να αποκτήσει παιδί κι αυτό δεν μπορούσε να με αφήσει ανεπηρέαστη. 
Έχω την ευτυχία, όμως, ένα πολυαγαπημένο μου πρόσωπο που δοκιμάστηκε με τα αντισώματα θυρεοειδούς να μου κάνει την τιμή να μοιραστεί τις πολύτιμες γνώσεις του και τη μεγάλη εμπειρία του γύρω από το συγκεκριμένο θέμα. Πιστεύω ότι αυτή η ανάρτηση θα βοηθήσει πολλές γυναίκες να ανοίξουν τα μάτια τους στο πρόβλημα αυτό, να βρουν λύσεις, να βρουν τα κατάλληλα πρόσωπα και να γίνουν σύντομα μητέρες!
Εύχομαι από τα βάθη της ψυχής μου καλή λευτεριά στο κορίτσι μας και ελπίζω η ιστορία της να φανεί βοηθητική και να γίνουν και πολλές άλλες γυναίκες μανούλες!


"Η δική μου μάχη με τα αντισώματα θυρεοειδούς


Η γνωριμία μου με τα αντισώματα θυρεοειδούς έγινε εξαιτίας αποβολών πρώτου τριμήνου που βίωσα. Κατά τον έλεγχο για τις αποβολές αυτές, διαγνώστηκα με θυρεοειδή, συγκεκριμένα αυξημένα αντισώματα θυρεοειδούς και ορμόνες εντελώς εκτός ορίων. Αρχικά μου το παρουσίαζαν όλοι ως κάτι πολύ απλό, κάτι που το έχουν εκατομμύρια γυναίκες και που παρ' όλα αυτά δεν εμποδίζει την γονιμότητά τους, υπονοώντας εμμέσως πλην σαφώς ότι δεν έφταιγε ο θυρεοειδής για τις αποβολές μου.

Ωστόσο, όσο προχωρούσαν οι εξετάσεις μου και δεν βρισκόταν άλλη αιτία για τα δεινά που είχα τραβήξει, τόσο κάτι μέσα μου μου έλεγε ότι τα πράγματα δεν ήταν και τόσο απλά τελικά.
Από εκεί και πέρα αρχίζει ένας μαραθώνιος με ενδοκρινολόγους, υπερήχους θυρεοειδούς, συνεχόμενες εξετάσεις, χάπια και εμένα να απορώ όλο και περισσότερο γιατί δε συλλαμβάνω πλέον "στο φτερό", όπως πριν, παρόλο που τώρα το ορμονικό μου προφίλ είναι ρυθμισμένο.
Για να μην τα πολυλογώ, πήγα σε αρκετούς ενδοκρινολόγους, "ανώνυμους" και "επώνυμους", που όλως τυχαίως ο καθένας είχε τη δική του διάγνωση και μέθοδο αντιμετώπισης. Πρώτη φορά είδα τόσο μεγάλη διάσταση στην αντιμετώπιση του ίδιου προβλήματος.

integrativehealthforwomen.blogspot.com


Από την άλλη πλευρά, προσπαθούσα να βρω στο διαδίκτυο διάφορες παρόμοιες περιπτώσεις που τα είχαν καταφέρει, για να πάρω  λίγο τα πάνω μου.
Κάπου εκεί ανακάλυψα γυναίκες που είχαν το ίδιο ή παρόμοιο πρόβλημα με μένα και που μίλαγαν για την υπογονιμότητα που τους είχαν δημιουργήσει αυτά τα αντισώματα, για το τριπάκι των εξωσωματικών που είχαν μπει εξαιτίας αυτών και για διάφορες μεθόδους αντιμετώπισης που υιοθετούσαν οι γιατροί τους.
Και κάπου εκεί κατάλαβα ότι δεν έχω δει καν την αρχή του παγόβουνου. Άρχισα να ψάχνομαι σαν τρελή στο διαδίκτυο και να διαβάζω κυρίως ξένα σάιτ για το θέμα αυτό. Και όσο διάβαζα τόσο απογοητευόμουν και έλεγα ότι δε θα τα καταφέρω ποτέ. Εκατομμύρια γυναίκες ανά τον κόσμο δεν κατάφερναν να κάνουν παιδιά εξαιτίας αυτών των αντισωμάτων. Και το κυριότερο; Οι περισσότερες από αυτές είχαν αποβολές, επωμίζονταν δηλαδή το κόστος απώλειας μιας ζωής πέρα από την δική τους, εξαιτίας αυτων των ηλίθιων αντισωμάτων…. Ή τουλάχιστον έτσι διατείνονταν!!!
Απλώς δεν μπορούσα να το δεχτώ! Δεν μπορούσα να δεχτώ ότι δεν υπάρχει λύση στις μέρες μας για κάτι τέτοιο.

Μίλησα στην ενδοκρινολόγο μου εντελώς ανοικτά, της είπα τους φόβους μου και τις σκέψεις μου, την ρώτησα ευθέως αν θα βοήθαγε η κορτιζόνη ή η δεξομεθαζόνη, που ειχα διαβάσει ΜΟΝΗ μου στο ίντερνετ ότι χρησιμοποιούνται ως μέσο καταστολής των αντισωμάτων αυτών. Η απάντησή της ήταν ότι δεν μπορεί να εγγυηθεί τίποτα, ότι ναι μεν έχουν χρησιμοποιηθεί και τα δύο σκευάσματα σε περιπτώσεις υπογονιμότητας και αποβολών, αλλά τα αποτελέσματά τους είναι αντιφατικά και ότι σε κάθε περίπτωση δεν είναι θέμα του ενδοκρινολόγου, αλλά του γυναικολόγου για το αν θα χορηγήσει το ένα ή το άλλο σκεύασμα. Ο ενδοκρινολόγος ήταν υπεύθυνος και αρμόδιος να διατηρεί τις ορμόνες του θυρεοειδούς στα σωστά για την γονιμότητα επίπεδα. Από εκεί και πέρα θα έπρεπε να επιληφθεί ο γυναικολόγος.
Ο γυναικολόγος που είχα τότε ούτε που να το ακούσει! Όχι μονο δεν πίστευε ότι έφταιγε ο θυρεοειδής, αλλά ούτε καν ήθελε να ασχοληθεί! Θεωρούσε ότι αυτό ήταν πεδίο της ειδικότητας του ενδοκρινολόγου!
Κάπου εκεί αλλάζω γυναικολόγο και πάω στον γυναικολόγο που έχω μέχρι και σήμερα. Ο άνθρωπος μου είπε ανοικτά την άποψή του, με έστειλε σε αιματολόγο θεωρώντας ότι τα αντισώματα του θυρεοειδούς είναι απόρροια ενός γενικότερου προβλήματος του ανοσοποιητικού και ότι έπρεπε να το κοιτάξουμε εκτενέστερα. Άλλωστε μιλάμε για αυτοάνοσο νόσημα, άρα υπήρχε μια λογική στο ότι σχετίζεται με το ανοσοποιητικό!
Ο αιματολόγος μού έκανε διάφορες εξετάσεις μεταξύ των οποίων και ανοσοφαινότυπο στον οποίο όντως βγήκε ένας λόγος αυξημένος που σχετιζόταν άμεσα με τα αντισώματα αυτά. Δεν μπαίνω σε ιατρικές λεπτομέρειες, γιατί πολύ απλά δεν είμαι γιατρός και δεν ξέρω αν θα τα πω σωστά. Ξέρω μόνο ότι ο αιματολόγος μού συνέστησε να κάνω μια προσπάθεια για εγκυμοσύνη ελεγχόμενα, ώστε να κάνουμε ταυτόχρονα θεραπεία είτε με κορτιζόνη είτε με ορούς δεξομεθαζόνης, ώστε να κρατήσουμε τα αντισώματα αυτά χαμηλά. Όσες έχετε τα αντισώματα αυτά γνωρίζετε ότι δεν πρόκειται να σας εγκαταλείψουν ποτέ. Το μόνο που μπορεί να γίνει είναι απλώς να μειωθούν.
Έτσι και έγινε. Επιλέχθηκε η θεραπεία με ορό δεξομεθαζόνης αντί της κορτιζόνης, καθώς η δεξομεθαζόνη έχει λιγότερες παρενέργειες. Ωστόσο γνωρίζω και άλλες περιπτώσεις που έγινε εξωσωματική και χρησιμοποιήθηκε κορτιζόνη (μεντρόλ ή πρεζολόν) πριν και κατά την διάρκεια της προσπάθειας με θετικά αποτελέσματα σε γυναίκες που μέχρι τότε είχαν μόνο αποτυχημένες προσπάθειες.
Προσωπικά έκανα ορούς δεξομεθαζόνης: έναν λίγες μέρες μετά την περίοδο, έναν κατά τις μέρες της ωορρηξίας, έναν με το που είχα θετικό τεστ και έναν μόλις ακούσαμε καρδιακή λειτουργία. Από εκεί και πέρα και καθ' όλη την κύηση, ελέγχαμε τόσο τον θυρεοειδή ανά 20ημερο με την ενδοκρινόλογο όσο και κάποιους αιματολογικούς δείκτες με τον αιματολόγο, χωρίς ωστόσο να χρειαστώ τελικά περαιτέρω θεραπεία.
Σε λίγες μέρες  περιμένω το παιδί μου και προσεύχομαι να πάνε όλα καλά, και για μένα και για εκατομμύρια άλλες γυναίκες που αντιμετωπίζουν τέτοια θέματα, και το μόνο που θέλω να υπογραμμίσω μέσα από την ιστορία  μου είναι ότι λύσεις υπάρχουν, ακόμα και όταν όλα δείχνουν το αντίθετο και πελαγώνουμε, αρκεί να επιμείνουμε.

Μ."


Σύνδρομο Patau (Πατώ, τρισωμία 13)

Το σύνδρομο Patau (Πατώ) παρατηρήθηκε για πρώτη φορά το 1657 από τον Erasmus Bartholin και επιβεβαιώθηκε έπειτα από χρωμοσωμική ανάλυση από τον Dr. Klaus Patau, το 1960, από τον οποίο πήρε και το όνομα. Πρόκειται για την τρισωμία 13, τρίτη πιο συνηθισμένη τρισωμία μετά την τρισωμία 21 (σύνδρομο ντάουν) και την τρισωμία 18 (σύνδρομο Edwards). Να τονίσουμε ότι η εμφάνιση του συγκεκριμένου συνδρόμου είναι σπάνια.
Το συγκεκριμένο σύνδρομο εμφανίζεται, όταν επέλθει αριθμητική ανωμαλία των χρωμοσωμάτων των αναπαραγωγικών κυττάρων κατά την κυτταρική διαίρεση. Τι συμβαίνει; Το ωάριο ή το σπερματοζωάριο μπορεί να αποκτήσει ένα επιπλέον αντίγραφο του χρωμοσώματος 13. Η τρισωμία 13 μπορεί να οδηγήσει στη γέννηση ζωντανού παιδιού.
Αν κἀποιος από τους γονείς δεν είναι φορέας μετατόπισης (5-10%), οι πιθανότητες ενός ζευγαριού να φέρει στον κόσμο ξανά ένα παιδί με τρισωμία 13 είναι μικρότερη από 1% (μικρότερη από την πιθανότητα για σύνδρομο Down).
Το σύνδρομο Patau εμφανίζεται 1 στις 10.000 γεννήσεις περίπου. Στις περισσότερες περιπτώσεις το έμβρυο δεν επιζεί και αποβάλλεται από τον οργανισμό της εγκυμονούσας. Το σύνδρομο παρουσιάζεται εξίσου συχνά στα αγόρια και στα κορίτσια και μπορεί να συναντηθεί σε οποιαδήποτε φυλή, ενώ η εμφάνισή του αυξάνεται όσο μεγαλώνει η ηλικία της μητέρας.
Ποιες είναι οι τρεις γνωστές μορφές της τρισωμίας 13:       
  • Ελεύθερη τρισωμία 13: το χρωμόσωμα 13 υπάρχει σαν ανεξάρτητο αντίγραφο.
  • Τρισωμία 13 εκ μεταθέσεως: το χρωμόσωμα 13 είναι μέρος του μετατιθέμενου χρωμοσώματος. Συνήθως, αυτός ο τύπος μετάθεσης οφείλεται σε συνένωση του μακρού σκέλους του χρωμοσώματος 13 με το μακρό σκέλος ενός άλλου ακροκεντρικού χρωμοσώματος, όπως είναι τα χρωμοσώματα 14,15, 21, ή 22. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις όπου το μετατιθέμενο χρωμόσωμα προκύπτει από τη συνένωση των δύο μακρών σκελών των χρωμοσωμάτων 13. Όλες οι παραπάνω μεταθέσεις ανήκουν στις μεταθέσεις τύπου Robertson.
  • Τρισωμία 13 μωσαϊκό.

Ποια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά ενός ανθρώπου που πάσχει από το σύνδρομο Patau:
·    Μικροφθαλμία (μικρά μάτια)
·    Κολόβωμα (ελάττωμα του περιγράμματος της ίριδας)
·    Αυτιά σε χαμηλότερο σημείο από το φυσιολογικό
·    Μικρό κεφάλι
·    Ολοπροσεγκεφαλία (αποτυχία να διαχωριστεί σωστά ο προσθεγκέφαλος) που μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη του προσώπου, συχνά επηρεάζοντας τη θέση των ματιών (μάτια που βρίσκονται πολύ κοντά μεταξύ τους) ή την κατασκευή της μύτης (ατελώς ανεπτυγμένη μύτη).
·    Έλλειψη δέρματος από το κρανίο
·    Ανωμαλίες στο πτερύγιο του αυτιού
·    Βουβωνοκήλη ή ομφαλοκήλη
·    Μικρό βάρος κατά τη γέννηση (ελλιποβαρή νεογνά)
·    Υποτονία
·    Μικρογναθισμό (μικρό μέγεθος γνάθου)
·    Σκελετικές ανωμαλίες (των άκρων)
·    Κώφωση
·    Υπερωιοσχιστία (σχιστία της υπερώας)
·    Υπέρταση (υψηλή αρτηριακή πίεση)
·    Ανατομικά εγκεφαλικά ελαττώματα
·    Προβλήματα με τον έλεγχο της αναπνοής
·    Ανωμαλίες των χεριών και των ποδιών-επιπλέον δάχτυλα
·    Καρδιακές ανεπάρκειες
·    Ανωμαλίες των γεννητικών οργάνων (κρυπτορχιδισμός)
·    Παραληρήματα
·    βαριά νοητική καθυστέρηση και σοβαρές μαθησιακές δυσκολίες.
Η συγκεκριμένη τρισωμία μπορεί να διαπιστωθεί από τον υπερηχογραφικό έλεγχο και να επικυρωθεί μέσω της αμνιοπαρακέντησης.
Το τριπλό τεστ δεν δίνει καμία ένδειξη για την τρισωμία 13.

www.larasig.com 

Αυχενική διαφάνεια: Τα έμβρυα με σύνδρομο Patau έχουν την τάση να έχουν μεγάλη αυχενική διαφάνεια. Συγκεκριμένα σχεδόν το 90% των εμβρύων με σύνδρομο Patau μπορούν να δημιουργήσουν υποψίες στο γιατρό κατά την εξέταση της αυχενικής διαφάνειας.
Σημάδια στη β’ επιπέδου: υπερωιοσχιστία, πολυδαχτυλία, μικρό κεφάλι (12%), οπίσθια προεξέχουσα φτέρνα και καθυστερημένη ανάπτυξη, καρδιακά ελαττώματα (80%- ελλείμματα κολπικού και κοιλιακού διαφράγματος, ηχογενή ενδοκαρδιακά συμπλέγματα), ομφαλοκήλη και μυελομηνιγγοκήλη, υδράμνιο (15%) Ολοπροσεγκεφαλία (40% μικροφθαλμία ή ανοφθαλμία) ελλείμματα του νευρικού σωλήνα, υπερωιοσχιστία, χειλεοσχιστία (45%), ρινική δυσπλασία, ωτική δυσπλασία Οπισθοαξόνια πολυδακτυλία, πολυκυστικοί νεφροί (30%), σφικτή γροθιά, μονή ομφαλική αρτηρία.
Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, συγκεκριμένα υπερηχογραφήματα δεν ανευρίσκονται
Το 64% των κυήσεων με έμβρυα που πάσχουν από αυτή την τρισωμία αποβάλονται. Το 80% με σύνδρομο Patau που γεννιούνται ζουν από λίγες μέρες έως ένα μήνα. Λιγότερο από 10% ζουν το πολύ ένα χρόνο. Μόνο ένα άτομο έχει επιβιώσει έως τα 33 του χρόνια. Ο μέσος όρος επιβίωσης των παιδιών που πάσχουν από σύνδρομο Patau είναι 2,5 μέρες. Τα νεογέννητα παίρνουν χαμηλούς βαθμούς στο Apgar  τεστ.

Αν είστε γονείς παιδιών που πάσχουν από τρισωμία 13 ή κυοφορείτε έμβρυο με το συγκεκριμένο σύνδρομο, μπορείτε να βρείτε στήριξη σε αυτό το σάιτ, όπου υπάρχουν θαυμάσιοι γονείς με παιδάκια που έχουν σύνδρομο Patau πρόθυμοι να σας προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες και συμβουλές:



Πώς να αντιμετωπίσουμε τη δυσκοιλιότητα του μωρού;

Μήπως το παιδάκι σας έχει λιγότερες κενώσεις κι αυτό του προκαλεί δυσφορία;
Πότε πραγματικά υπάρχει δυσκοιλιότητα;
Πολλές μανούλες συγχέουν τα μεγάλα και σκληρά κόπρανα με τη δυσκοιλιότητα. Αυτό δεν ισχύει σε περίπτωση που οι κενώσεις του παιδιού σας είναι τακτικές.
Επίσης, αν θηλάζετε και το μωράκι σας κάνει σπάνιες κενώσεις και μάλιστα μαλακές, ούτε αυτό θεωρείται δυσκοιλιότητα.
Δυσκοιλιότητα υπάρχει μόνο αν κάνει τα κακάκια του δύσκολα και με επώδυνο τρόπο και είναι σκληροί σβώλοι που μοιάζουν με τα κόπρανα της κατσίκας (συνοδεύεται από σκληρή και πρησμένη κοιλίτσα). Μερικές φορές μπορεί να προκληθεί και μικρή αιμορραγία από πρωκτική ραγάδα που έχει δημιουργηθεί λόγω της δυσκοιλιότητας.
Αν το μωράκι σας σφίγγεται και κοκκινίζει κατά την αφόδευση (ενώ είναι καθημερινή) δε σημαίνει ότι έχει δυσκοιλιότητα.
Είναι απαραίτητο να γνωρίζετε ότι τα μωράκια που δε θηλάζουν, αλλά πίνουν αγελαδινό γάλα, κάνουν πιο σκληρά κόπρανα.
Συνήθως, όταν περνούν 3 μέρες και το μωρό δεν έχει αφοδεύσει (ενώ τρέφεται με αγελαδινό γάλα), τότε λέμε ότι έχει δυσκοιλιότητα. Αντιθέτως, αν το μωρό θηλάζει είναι φυσιολογικό να μην αφοδεύσει ακόμα και 7- 10 μέρες (καθώς το μητρικό γάλα είναι πιο εύπεπτο).
Η δυσκοιλιότητα τα πρώτα χρόνια του παιδιού είναι συχνό φαινόμενο και σπανίως οφείλεται σε κάποια πάθηση. Υπολογίζεται ότι το 16- 30% των παιδιών είναι δυσκοίλια.


Σε γενικές γραμμές πού οφείλεται η δυσκοιλιότητα:
1. Κληρονομική προδιάθεση
2. Δίαιτα
3. Ψυχολογικοί παράγοντες (π.χ. ψυχολογική πίεση κατά την εκμάθηση της τουαλέτας).
4. Σπανίως η πάθηση Hirschprung (ελλειπής νευρολογική ανάπτυξη του παχέος εντέρου- συνήθως αυτά τα παιδιά δεν κενώνουν το μηκώνιο μέσα στις πρώτες 24- 48 ώρες μετά τη γέννησή τους.
5. Σπανίως συγγενείς ανωμαλίες της σπονδυλικής στήλης και του πρωκτού.
6. Σπανίως παθήσεις του ενδοκρινικού συστήματος.
7. Αφυδάτωση κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.
8. Αλλεργία στο αγελαδινό γάλα.


Πώς αντιμετωπίζουμε τη δυσκοιλιότητα, πάντοτε σύμφωνα με τις συμβουλές του παιδιάτρου μας:
1. Τροποποίηση της δίαιτας του παιδιού.
2. Κλύσμα σε περίπτωση που έχει να αφοδεύσει μέρες (μόνο κατόπιν ιατρικής σύστασης).
3. Χρήση υπόθετων γλυκερίνης (μόνο κατόπιν ιατρικής σύστασης).
4. Αν το παιδί σας είναι νήπιο, εμπλουτίστε τη διατροφή του με ίνες και πολλά υγρά: Δημητριακά με πίτουρο, ψωμί ολικής άλεσης, δαμάσκηνα, σύκα, φασόλια, μπιζέλια, φακές, καλαμπόκι, διαιτητικοί υδατάνθρακες (σορβιτόλη): μήλο, δαμάσκηνο, αχλάδι.
5. Αν το μωρό σας είναι βρέφος και δε θηλάζει, κάποιοι γιατροί προτείνουν τη χρήση βοτάνων, τύπου κίντερτε είτε σκέτα είτε αραιωμένα στο γαλατάκι του.
6. Αν θηλάζετε, πρέπει να φροντίζετε και τη δική σας διατροφή και να προτιμάτε τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες.
7.  Εάν έχετε περάσει στη φάση εισαγωγής στερεών τροφών, να δίνετε στο μωράκι σας νερό. Επίσης τα κολοκυθάκια και τα αχλάδια βοηθούν πολύ στις μαλακές κενώσεις.
8.  Κατά την παρασκευή του γάλακτος σε σκόνη ποτέ μη βάλετε παραπάνω ποσότητα από το επιτρεπόμενο. Όχι μόνο μπορεί να προκαλέσετε δυσκοιλιότητα, αλλά και βλάβες στα νεφρά και στο συκώτι.
9.  Στην αγορά κυκλοφορούν αγελαδινά γάλατα με πρεβιοτικές ίνες που ομαλοποιούν τη λειτουργία του εντέρου.


Ποια φάρμακα κυκλοφορούν για την καταπολέμηση της δυσκοιλιότητας:
1. μεταλλικό έλαιο (λιπαντικό, υπακτικό): δεν ενδείκνυται για νήπια, μπορεί να προκληθεί πνευμονία.
2.  Λακτουλόζη (αυξάνει την περιεκτικότητα νερού των κοπράνων): ασφαλές.
3.  Σορβιτόλη (αυξάνει την περιεκτικότητα νερού των κοπράνων): ασφαλές.
4. Σένα (Senokot- διεγερτικό, υπακτικό): για την αποβολή των σφηνωμένων κοπράνων, να μη χορηγείται, όταν υπάρχει έντονος σπασμός.
5. Bisacodyl (Dulcolax- διεγερτικό, υπακτικό): για την αποβολή των σφηνωμένων κοπράνων, να χορηγείται πριν από τον ύπνο, για να μειωθούν οι σπασμοί.
6. Ducosate (colace- μαλακώνει τα κόπρανα): Ασφαλές. Όχι όμως ταυτόχρονη χορήγηση με μεταλλικό έλαιο.
7.  Υπόθετα γλυκερίνης (λιπαντικό): για την αποβολή των σφηνωμένων κοπράνων.
8.  Κλύσμα φωσφορικών αλάτων (αυξάνει την περιεκτικότητα νερού των κοπράνων): μόνο για την αποβολή σφηνωμένων κοπράνων.

(τα παραπάνω φάρμακα δεν πρέπει να χορηγούνται χωρίς ιατρική σύσταση και παρακολούθηση)


Αποθήκευση πολτοποιημένων και μη τροφών

Κανόνες αποθήκευσης τροφών για τη διατήρηση της υγιεινής:


1. Χρησιμοποιήστε ειδικά μπολάκια που κλείνουν αεροστεγώς. Καλό θα ήταν να αγοράσετε μπολάκια που είναι κατασκευασμένα για την αποθήκευση βρεφικών τροφών.
2. Μην τοποθετείτε τα μπολάκια στην πόρτα του ψυγείου, γιατί εκεί η θερμοκρασία είναι υψηλότερη. Να τα τοποθετείτε στα ράφια του ψυγείου.
3. Διατηρήστε: Μαγειρεμένα φρούτα και λαχανικά: 2-3 μέρες στο ψυγείο, 1-3 μήνες στην κατάψυξη.
4. Διατηρήστε: Μαγειρεμένο κρέας (μοσχάρι, κοτόπουλο, γαλοπούλα κ.τ.λ.): 1 μέρα στο ψυγείο, 1-2 μήνες στην κατάψυξη.

www.alternativeconsumer.com 


5. Διατηρήστε: Μείγμα μαγειρεμένου κρέατος με λαχανικά: 1-2 μέρες στο ψυγείο, 3-4 μήνες στην κατάψυξη.
6. Να έχετε υπόψη σας ότι τα φαγητά που θα καταψύξετε για αρκετό καιρό θα χάσουν τη γεύση τους και κάποια από τα θρεπτικά συστατικά τους.
7. Όταν θέλετε να ξεπαγώσετε τα φαγητά από την κατάψυξη, τα αφήνετε σε θερμοκρασία δωματίου περίπου για 4 ώρες.
8. Στη συνέχεια μπορείτε να τα ζεστάνετε σ’ ένα κατσαρολάκι ή να γεμίσετε ένα κατσαρολάκι με λίγο νερό και μέσα σε αυτό το πιατάκι με το φαγητό (το πιατάκι να αντέχει τη θερμοκρασία).
9. Μην υπερθερμαίνετε το φαγητό του μωρού και δοκιμάστε το πριν του το δώσετε.
10. Μην ζεσταίνετε ξανά φαγητό που έχετε ζεστάνει πάλι.



Καισαρική τομή ή φυσιολογικός τοκετός, έχει σημασία; Η ιστορία μιας μανούλας

Έλαβα ένα υπέροχο και συγκινητικό μήνυμα ενός μέλους του blog... Διάβαζε τις αναρτήσεις και τις συζητήσεις μας σχετικά με το φυσιολογικό τοκετό ή την καισαρική τομή κι επέλεξε να δώσει μία διαφορετική διάσταση στο θέμα μας, μία διάσταση που με αφύπνισε, μία διάσταση μου μ' έκανε να γεμίσω το πληκτρολόγιο του υπολογιστή μου με δάκρυα, μία διάσταση που μας θυμίζει τι πραγματικά είναι σημαντικό στη ζωή και στη γέννηση ενός παιδιού! Δε θέλω ν' αλλάξω λέξη από το μήνυμά της, γι' αυτό και σας το παραθέτω αυτούσιο:


"Είμαι στην 32η εβδομάδα και 2 ημέρες. Μου παρουσιάζονται πόνοι στη κοιλιακή χώρα, στην δεξιά πλευρά, νωρίς το πρωί. Λόγω, όμως, του εμβρύου δεν μπορώ να εντοπίσω το ακριβές σημείο. Όταν μεγαλώνει το μωρό, δίνεται χώρος και μετακινούνται τα όργανα. Μετά από παρότρυνση του γιατρού μου πάω στο ΜΗΤΕΡΑ για έλεγχο. Κατά το απόγευμα μου λένε ότι το μωρό έχει μια κινητικότητα, χωρίς, όμως, να γνωρίζουν το γιατί. Διαδικασία τοκετού δεν έχει αρχίσει. Εγώ να πονάω τώρα. Μένω το βράδυ εκεί. 
Την επομένη, μετά από τον υπέρηχο, διαπιστώνουν ότι δεν είναι κολικός νεφρού όπως υποψιάζονταν αλλά… το πάει για σκωληκοειδίτιδα. Ξανά μένω στο νοσοκομείο. Τώρα βέβαια οι πόνοι είναι φοβεροί. Μου κάνουν παυσίπονες ενέσεις apotel και voltaren. Έχει ξεκινήσει διαδικασία τοκετού και παίρνω prepar μαζί με ένα άλλο φάρμακο (δεν το θυμάμαι πια) και κάτι για την ταχυκαρδία. Ένα κοκτέιλ φαρμάκων, γενικώς. Έχω "πεταλούδες" και στα δύο χέρια. Μου απαγορεύουν υγρά και φαγητό. Είμαι σε μονόκλινο, γιατί δεν κάνω καλή παρέα και η λέξη ύπνος δεν υπάρχει στο λεξιλόγιο μου. Ο χειρούργος με τον γυναικολόγο μου με επισκέπτονται κάθε 3-4 ώρες.
Τα ξημερώματα της 3ης πλέον ημέρας (γύρω στις 6:00 π.μ.) νιώθω ένα έντονο κάψιμο στην κοιλία μου και ρεύομαι. Ο αέρας που ανεβαίνει από τον φάρυγγα είναι τόσο καυτός σαν να έχω την χειρότερη καούρα. Έπαθα περιτονίτιδα. Εκείνη την ώρα με ενημερώνουν ότι πάω για χειρουργείο. Δεν άργησαν, όλα έγινα παράλληλα. Απλά να θυμίσω ότι δεν «ανοίγουν» μια γυναίκα έγκυο στον 8ο μήνα τόσο εύκολα. Με υπέβαλλαν σε ειδικές εξετάσεις. Το ότι τα λευκά μου ήταν ψηλά, δεν αρκούσε. 
Στη 13:00 μ.μ. είμαι έτοιμη. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Πλέον αντιλαμβάνεται κάποιος ότι είμαι έγκυος, αλλά ότι διανύω το 1ο τρίμηνο και όχι το 3ο τρίμηνο. Μερικά έντονα 24ωρα είναι αρκετά, για να σου αλλοιώσουν εντελώς την εικόνα. Έχω μαζευτεί και στην εμβρυακή στάση, γιατί από τους πόνους τα πόδια μου δεν τεντώνουν. 

Παρόλο που η κατάσταση είναι δύσκολη γιατί πάω για ολική νάρκωση, ΧΩΡΙΣ να μου πάρουν το παιδί – αυτό είναι καλά και αντέχει - τουλάχιστον ξέρουμε πια ποιο είναι το πρόβλημα και θα το «φτιάξουμε». Είμαι στα καλύτερα δυνατά χέρια. 

«Είναι κάτι που το έχουμε ξανακάνει, λέει ο γιατρός ». 
«Απλά είναι λίγο πιο περίπλοκο και χρονοβόρο, όταν ο ασθενής είναι έγκυος ». 

Λίγο πριν με πάρει ο ύπνος , που τόσο πολύ περίμενα, γιατί επιτέλους θα λυτρωνόμουν ….
Δεν θα ξεχάσω ποτέ…

Τα πρόσωπα τον γυναικών νοσοκόμων μέσα στο χειρουργείο, όταν αντιλαμβάνονταν ότι ήμουν έγκυος και πήγαινα για εγχείρηση…. «όλα καλά θα πάνε» μου λέγαν και μου πιαναν το χέρι...
Το φρικτό πόνο του υγρού της νάρκωσης όταν «χύθηκε» στο σώμα μου. Σαν χιλιάδες κομμάτια πάγου που με τρύπησαν παντού…
Και την στιγμή που 2 ή 3 άτομα μου τραβάγανε με δύναμη τα πόδια, για να τεντώσουν, ώστε να με δέσουν και να απλωθεί η νάρκωση στο σώμα πιο σωστά… Βλέπεις έτσι έπρεπε να γίνει. 

Ακόμη και τώρα που τα διηγούμαι, κλαίω. 

Και ενώ νομίζουμε ότι τα δύσκολα τελειώνουν, λένε στον άνδρα μου, που περιμένει απέξω, ότι το "σκουληκάκι" έγινε άκαμπτο και μου τρύπησε το παχύ έντερο . Κάτι το οποίο και οι ίδιοι οι γιατροί το είδαν, όταν κάνοντας την τομή μου, χύθηκαν κόπρανα. Τώρα σοβάρεψαν πολύ τα πράγματα. Η μόλυνση είναι σοβαρή και κινδυνεύουμε και οι δύο. Μάλιστα οι πιθανότητες του να σωνόταν το παιδί μου ήταν λίγες. Το αμνιακό υγρό και όλος ο πλακούντας είχαν μολυνθεί. 

«Πάμε πρώτα για την μάνα» είπαν χαρακτηρίστηκα στον άνδρα μου, όταν τον ενημέρωσαν για την αλλαγή της κατάστασης. 

Η όλη διαδικασία διήρκησε 4 ½ ώρες. Το φαντάζεσαι? Από 10’ που είχαν πει στην αρχή. Συνολικά έμεινα στο νοσοκομείο 17 ημέρες. Έπαιρνα 3500mlg αντιβίωση την ημέρα (το χάπι της amoxil είναι 500mlg, για να καταλάβεις το μέγεθος της χορήγηση φαρμάκων). 

Έφυγα και φορούσα το τζίν μου, πριν μείνω έγκυος. 
«Μπες στον 9ο και έλα να γεννήσεις όποτε θες », μου είπε ο γιατρός μου. 
Αφού κατάφερα να κρατηθώ μέσα στο νοσοκομείο και μετά από μία τόσο δύσκολη δοκιμασία, ήξερα ότι μπορούσα να τα καταφέρω. Μέτραγα όμως τις μέρες. Με ενοχλούσαν τα ράμματα γιατί η κοιλία μεγάλωνε ξανά, είχα ψυχολογία πολύ πεσμένη και πολλούς μύκητες από τα φάρμακα. 
Θυμάμαι το γιατρό να μου λέει ότι στον 8ο δεν έχει ξεκινήσει η διαδικασία του αναπνευστικού στην μήτρα και γι’αυτό δεν παίρνουν το παιδί. Η θερμοκοιτίδα δεν αναπληρώνει το κενό. 

Και έτσι κι έγινε. 2 μέρες πήρα από το μήνα. Έσπασαν τα νερά σπίτι μου και μετά από 3 ώρες γέννησα φυσιολογικά. Δεδομένου της προηγούμενης κατάστασης οι πόνοι αυτοί μου φάνηκαν παιχνιδάκι. Ο μικρός ζύγιζε 2450γρ., πράγμα που διευκόλυνε πολύ την κατάσταση. 

Είναι πολλές φόρες που αναρωτιέμαι γιατί έπρεπε να γίνει όλο αυτό? Άραγε πόσο θα ζύγιζε τότε? Σε τι βαθμό τον επηρέασε? Ποιος να ξέρει; Έντονη εμπειρία. Τον τοκετό τον έχω ξεχάσει. Αυτό όμως, όχι. Και πραγματικά εύχομαι να μην συμβεί σε καμία γυναίκα. Τέλος καλό όλα καλά λοιπόν".

Εύχομαι από τα βάθη της ψυχής μου καμία μανούλα να μην περάσει ξανά τέτοια περιπέτεια και πάντοτε να γίνονται θαύματα!!! Στην αγαπημένη φίλη μας εύχομαι ποτέ ξανά να μη ζήσει τέτοια δυσάρεστη εμπειρία κι αν επιθυμεί δεύτερο παιδάκι να της έρθει γρήγορα και να έχει έναν υπέροχο, χωρίς προβλήματα, τοκετό!!!

Με πολλή αγάπη, σεβασμό και εκτίμηση,


Εβίτα 

Εξοπλισμός για το τάισμα-φαγητό του μωρού


Όταν μια μανούλα αρχίσει να καταγράφει τι χρειάζεται να αγοράσει για το τάισμα- φαγητό του μωρού της, είναι πολύ σημαντικό να σκεφτεί το θηλασμό. Αν αποφασίσει να θηλάσει είναι σίγουρο ότι δε θα χρειαστεί να αγοράσει μπιμπερό. Μιλώντας με κάποιες φίλες μου, όμως, μου εξέφρασαν την αγωνία τους τι θα γίνει αν δεν τα καταφέρουν τελικά να θηλάσουν. Μου είπαν χαρακτηριστικά ότι νιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια να υπάρχει κάποιο μπιμπερό εντός του σπιτιού σε περίπτωση ανάγκης. Γι' αυτό το θέμα δεν μπορώ, όμως, να σας πω ποιο είναι σωστό και ποιο λάθος. Είναι καθαρά δική σας απόφαση και προσωπική επιλογή. Η αλήθεια είναι ότι αν ενημερωθείτε σωστά για το θηλασμό -άλλωστε το ίντερνετ έχει γεμίσει με αρκετά αξιόλογα σάιτ για το θηλασμό, είτε μέσω ειδικού επιστήμονα- δεν υπάρχει περίπτωση να μην τα καταφέρετε. 
Παρ' όλα αυτά θα ήταν καλό να δώσουμε μία λίστα με τα αντικείμενο που ενδεχομένως να χρειαστείτε. 


Αν αποφασίσετε να θηλάσετε το μωρό σας, θα χρειαστείτε:
1. Στηθόδεσμους θηλασμού (2-4, αναλόγως πόσο συχνά θα βάζετε πλυντήριο)
2. Επιθέματα στήθους (κυκλοφορούν σε σούπερ μάρκετ και σε βρεφικά καταστήματα, μία μάρκα τα έχει και σε μπεζ χρώμα, για να είναι πιο διακριτικά)
3. (προαιρετικά) Υγρά μαντιλάκια για τον καθαρισμό του στήθους, όταν θα βρίσκεστε σε εξωτερικό χώρο ή σε ταξίδι.
4. θήλαστρο (θα το χρειαστείτε: Αν είστε εργαζόμενες μητέρες. Αν βγείτε για εξωτερικές δουλειές, μπορεί να πιει το μωρό σας το δικό σας γαλατάκι από το μπιμπερό).
5. Κρεμούλα για τη θηλή σε περίπτωση τραυματισμού ή ερεθισμού. Σας προτείνω ανεπιφύλακτα την Purelan της Medela. Σωτήρια!
6. Να τονίσουμε ότι κάποιες μανούλες που θηλάζουν και σε εξωτερικούς χώρους βολεύονται πολύ με το μάρσιπο. Ένα απλό, όμως, σεντονάκι ή λεπτό κουβερτάκι είναι αρκετό γι' αυτό το σκοπό.
7. Πλαστικά δοχεία- φιάλες για τη φύλαξη μητρικού γάλακτος ή πλαστικά σακουλάκια για μακροχρόνια φύλαξη του μητρικού γάλακτος στην κατάψυξη.
8. (προαιρετικά) Δίσκοι στήθους που προστατεύουν το τραυματισμένο στήθος την ώρα του θηλασμού.
9. (προαιρετικά) Μαξιλάρι θηλασμού για την στήριξη του μωρού σας την ώρα του θηλασμού.



Αν αποφασίσετε να μη θηλάσετε το μωρό σας ή αν τελικά έχετε μεικτή διατροφή (μητρικό και αγελαδινό), θα χρειαστείτε:
1. 6- 8 μπιμπερό μεγάλα/ 2-3 μικρά μπιμπερό. 
2. Σετ αποστείρωσης. Κυκλοφορούν αρκετά στο εμπόριο, ώστε να μπορείτε να επιλέξετε αυτό που ταιριάζει στην καθημερινότητά σας. (Αυτό θα σας χρειαστεί ακόμα κι αν θηλάζετε αποκλειστικά, αν χρησιμοποιήσετε θήλαστρο, για να αποστειρώνετε τη χοάνη του θήλαστρου και τα πλαστικά δοχεία φύλαξης).
3. Βούρτσα πλυσίματος μπιμπερό και θηλών.
4. Μικρά βαμβακερά πανάκια! Θα χρειαστείτε πολλά για τις γουλίτσες του! Αγόρασα 20 και δεν το μετάνιωσα.
5. (προαιρετικά) Θερμός για να διατηρείτε το νερό ζεστό, ειδικά τις νύχτες. Προτιμήστε τα ανοξείδωτα.
6.  (προαιρετικά) Δοχειάκι- δοσομετρητής για να τοποθετείτε τη σκόνη αγελαδινού γάλακτος, αν δε θέλετε να κουβαλάτε όλο το κουτί, όταν βγαίνετε βολτίτσα.
7. (προαιρετικά) Θερμαντήρας, αν θέλετε να θερμάνετε το νερό που έχετε αποστειρώσει. Αυτό βέβαια μπορεί να γίνει βάζοντας το μπιμπερό με το αποστειρωμένο νερό σ' ένα μπρίκι με νερό θερμαίνοντάς το.
8. Θερμομονωτική/ ισοθερμική θήκη για το μπιμπερό, ώστε να διατηρείτε για κάποιες ώρες η θερμοκρασία του ζεστού νερού.
9. Καφασάκι/Τελαράκι φύλαξης μπιμπερό. Πολύ χρήσιμο και μέσα και έξω από το ψυγείο! 
10. Τσιμπίδα για μπιμπερό, όταν θα τα βγάζετε από τον αποστειρωτή.

Αν το μωράκι σας είναι μεγαλύτερο:

1. Πλαστικά μπολάκια για τις κρεμούλες του (εμείς έχουμε 4 και είναι αρκετά)
2. Κουταλάκια και πιρουνάκια που πρέπει να τα αγοράσετε από βρεφικά καταστήματα (2 από το καθένα είναι αρκετά).
3. Πλαστικά ποτηράκια για το πρώτο του νεράκι και αργότερα τους χυμούς του.
4. Σαλιάρες (Αν προτιμάτε υφασμάτινες αγοράστε αρκετές. Θα τις χρειαστείτε. Μπορείτε όμως να επιλέξετε τις σαλιάρες ποδίτσες που είναι πλαστικές, συγκρατούν ό,τι πέφτει από το στόμα του μωρού και πλένονται εύκολα).
5. Καρεκλάκι για το φαγητό (προσέξτε να είναι σταθερό, να έχει επιφάνεια που πλένεται και ιμάντες ασφαλείας)
6. Μπλέντερ (αν δεν έχετε ήδη/ για να πολτοποιείται το φαγητό του στην πρώτη φάση της εισαγωγής στερεών τροφών)

Tips: Υπάρχουν στην αγορά μπιμπερό με κουτάλι, για να γίνεται η μετάβαση στη στερεή τροφή πιο εύκολη.