Τετάρτη, 24 Ιουλίου 2013

Ινομυώματα και εγκυμοσύνη γίνεται;

Είναι ένα θέμα που ήθελα πολύ να καταγράψω, παρόλο που δεν το έχω βιώσει προσωπικά. Έχω μεγάλη, όμως, ευαισθησία, γιατί η μητέρα μου έχει αρκετά ινομυώματα –που τα παρακολουθεί. Λόγω της κληρονομικότητας θα πρέπει να είμαι alert και εγώ. Θυμάμαι έντονα, όταν νοσηλεύτηκα σε γνωστό μαιευτήριο της Αθήνας για χειρουργείο εξωμήτριας κύησης –δυστυχώς- ότι στο διπλανό κρεβάτι ήταν μία νεαρή κοπέλα περίπου 30 χρόνων η οποία χειρουργήθηκε για αφαίρεση ινομυωμάτων, πριν καν κυοφορήσει ή έχει κάποια αποτυχημένη εγκυμοσύνη. Δε σας κρύβω ότι από τότε, το 2008, την σκέφτομαι συχνά. Έμεινε έγκυος άραγε; Είναι μητέρα; Ήταν απαραίτητο τελικά να αφαιρέσει τα ινομυώματα πριν μείνει έγκυος;



Τι είναι τέλος πάντων αυτά τα ινομυώματα; Τα ινομυώματα είναι καλοήθεις όγκοι που «γεννά» η μήτρα και παρουσιάζεται συνήθως σε γυναίκες 22- 55 χρόνων. Για τις αιτίες που παρουσιάζονται έχουν γίνει τεράστιες συζητήσεις στον ιατρό κόσμο. Σίγουρα έχουν συνδέσει την παρουσία τους με την κληρονομικότητα. Κάποιοι μιλούν για τη σημασία της αύξησης των οιστρογόνων στο αίμα της γυναίκας που προκαλούν την εμφάνιση των όγκων αυτών.

Πού εντοπίζονται και ποια είναι τα είδη των ινομυωμάτων:
Υπορογόνια, υποβλεννογόνια και ενδοτοιχωματικά.
Τα υπορογόνια εμφανίζονται στην εξωτερική επιφάνεια της μήτρας. Κάποιες φορές επεκτείνονται στους συνδέσμους της μήτρας και ονομάζονται ενδοσυνδεσμικά.
Τα υποβλεννογόνια θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι η πιο προβληματική περίπτωση. Βρίσκονται κάτω από το ενδομήτριο, μέσα στη μήτρα, και είναι αυτά τα οποία προκαλούν τις περισσότερες φορές δυσκολίες σύλληψης ή και αποβολές.
Τα ενδοτοιχωματικά παρουσιάζονται μέσα στο τοίχωμα της μήτρας. Και αν επεκταθούν προχωρούν στην πρόσθια ή οπίσθια επιφάνεια της μήτρας.

Και το επόμενο ερώτημα είναι: Θα το καταλάβω αν έχω ινομυώματα; Θα έχω συμπτώματα;
Το πρόβλημα με τα ινομυώματα είναι μπορεί να μην παρουσιάσουν κανένα σύμπτωμα. Γι’ αυτό δε θα πρέπει σε καμία περίπτωση να αμελείτε την ετήσια επίσκεψή σας στο γιατρό για test Pap και ενδοκολπικό υπέρηχο.
Ποια είναι τα πιθανά συμπτώματα που παρουσιάζουν κάποιες γυναίκες: 1. Πόνος και αίσθημα βάρους στην περιοχή στο ύψος της μήτρας, 2. Πίεση σε άλλα ζωτικά όργανα π.χ. έντερο ή ουροδόχο κύστη (μπορεί να προκαλέσει και συχνοουρία αν βρίσκεται σε σημείο που πιέζεται η κύστη), 3. Παρουσία έντονου αίματος κατά τη διάρκεια της περιόδου ή και αίμα σε σταγόνες.

Οι περισσότερες γυναίκες έχουν συνδυάσει με αρνητικές σκέψεις την ύπαρξη ινομυωμάτων, καθώς μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα και αποφράξεις σε μήτρα και σάλπιγγες και ακατάλληλο έδαφος για την εμφύτευση του εμβρύου.
Όταν μία γυναίκα μείνει έγκυος και έχει ήδη ινομυώματα ρωτάει το γυναικολόγο της αν θα της δημιουργήσει προβλήματα στην εγκυμοσύνη της ή στη γονιμότητά της. Οι γιατροί συνήθως απαντούν ότι εξαρτάται από το μέγεθος, τη θέση και την επέκταση του ινομυώματος. Αυτό που τονίζουν οι περισσότεροι μαιευτήρες είναι ότι τα πολλαπλά ινομυώματα, καθώς και τα ινομυώματα που βρίσκονται στο σώμα της μήτρας (υποβλεννογόνια) είναι εκείνα που μπορεί να προκαλέσουν αποβολές σε μια γυναίκα.


Αν με ρωτούσατε τι θα έκανα αν είχα ινομυώματα πριν καν μείνω έγκυος και αποκτήσω παιδί, θα σας απαντούσα ότι είναι μια πολύ δύσκολη απόφαση. Κι αυτό γιατί έχουν δει πολλά τα μάτια μου. Πριν λίγα χρόνια έζησα και την ιστορία της μητέρας μου που δυο γυναικολόγοι την προέτρεπαν να κάνει ολική αφαίρεση γεννητικών οργάνων, για να μη γίνουν καρκίνος τα ινομυώματα, όπως είπαν χαρακτηριστικά, ενώ έμπαινε στην εμμηνόπαυση. Ώσπου της είπα να επισκεφτεί το δικό μου μαιευτήρα και της είπε ότι δεν υπήρχε κανένας λόγος αφαίρεσής τους, ενώ βρισκόταν καθ’ οδόν για την εμμηνόπαυση και της προέβλεψε ότι, όταν θα σταματήσει το αίμα της περιόδου της, θα συρρικνώνονταν. Το αποτέλεσμα; Είχε δίκιο! Τα πρώτα χρόνια μετά την εμμηνόπαυση μίκρυναν και τώρα σταθεροποιήθηκαν και δεν πολλαπλασιάστηκαν. Πόσο εύκολα θα είχε κάνει τότε την αφαίρεση των γεννητικών οργάνων της;
Και επειδή η φύση είναι φύση και όσο και να την εξερευνούμε πάντα μας αφήνει ανεξερεύνητα μονοπάτια, θα σας απαντήσω με το χέρι στην καρδιά ότι αν είχα ινομυώματα θα προσπαθούσα πρώτα για παιδί, θα έβλεπα αν θα έκανα αποβολή  ή αν δεν μπορούσα να συλλάβω και με τη σωστή παρακολούθηση από το γιατρό θα προχωρούσα. Αν στην πορεία παρουσίαζα αποβολές, υπογονιμότητα και προβλήματα, τότε και μόνο θα αποφάσιζα να τα αφαιρέσω. Το χειρουργείο είναι χειρουργείο, πώς να το κάνουμε; Είτε γίνεται λαπαροσκοπικά είτε λαπαροτομικά. Και μόνο ένας άνθρωπος που τα έχει βιώσει όλα αυτά έχει δικαίωμα να μιλά.
Θα σας συμβούλευα, λοιπόν, να ρωτάτε πολλές γνώμες γιατρών πριν προχωρήσετε σε οποιαδήποτε σοβαρή απόφαση. Εκεί έξω ευτυχώς έχουν μείνει κάποιοι γιατροί οι οποίοι δεν είναι μόνο φοβεροί επιστήμονες, αλλά και άνθρωποι ειλικρινείς και τίμιοι, που δε σε κοιτάζουν στην τσέπη... Ψάξτε να τους βρείτε, όπως έκανα και εγώ τότε... και τον βρήκα!

Σας εύχομαι το καλύτερο!


πηγές φωτογραφιών: www.pitterpatter.com.mywww.bellybuds.com